Weesp is een mooi stadje en op een
zondagochtend in februari is het er heerlijk rustig. Ik laat me met
mijn rolstoel door Gerard eerst, vanaf het eilandje met fort
Ossenmarkt, de witte ophaalbrug over duwen. We rijden een stukje
langs de rivier, over de Hoogstraat, eigenlijk de oude rivierdijk.
Links passeren we vriendelijke
grachtenpandjes, rechts het water met zeilboten, motorjachtjes en
kleumende eenden. Ter hoogte van de kerk, op de hoek is een cafeetje,
slaan we linksaf de stad in.
De oude, gotische Laurenskerk staat met
zijn kont naar de rivier gekeerd. Het is vermoedelijk oneerbiedig om
het zo te zeggen, maar de achterkant, het koor, is het eerste dat we
zien. De toren staat aan de stadkant.
Door de Kerkstraat komen we in de
Nieuwstraat, één van de belangrijkste winkelstraten van Weesp. Het
is een smal straatje, dat een lange kromming maakt, met de loop van
de Vecht mee. Leuke oude geveltjes, maar de boompjes die er langs
staan zijn wat iel en er is veel plaats gemaakt voor parkerende
auto's.
Op doordeweekse dagen is het hier vast
een heel gedrang. Nu rollen wij er ongehinderd langs, op zoek naar
het gemeentehuis, links om de hoek.Onderwijl probeer ik vanuit mijn
rolstoel, met mijn kleine cameraatje wat sfeervolle foto's te maken.
We rijden het straatje, met de wijdse
naam 'Grote plein', een eindje in, om een beter zicht op het stadhuis
te kunnen krijgen. Dat is een behoorlijk indrukwekkend gebouw, hoor.
In de verte doet het wel wat denken aan het Paleis op de Dam, in
Amsterdam, maar dan een stuk kleiner. Het is wel in dezelfde stijl
gebouwd en van dezelfde, blauwgrijze steen. Boven de drie
ingangsdeuren is een balkon, daarboven de smaakvol versierde gevel en
een vrolijk torentje.
Op de brug over de oude gracht houden
we halt om foto's te maken. Deze gracht is nog stiller dan de
winkelstraat die we zojuist overgestoken zijn. We lopen dus maar
terug, langs de Laurenskerk, richting St. Laurentiuskerk, die andere
toren van Weesp, die je al van verre ziet, hoog en spits boven de
huizen uitstekend. De namen van de kerken zijn vrijwel identiek, daar
zit vast een lange geschiedenis van geloofsstrijd achter...
We komen uit op de Slijkstraat, nog
zo'n schilderachtig winkelstraatje, met mooie geveltjes. We gaan
linksaf en als we bij het water komen, rechts. Dit smalle weggetje
heet 'Achterom' en voert langs een paar indrukwekkende panden. Oude
brouwerijen en jeneverstokerijen, Weesp stond er lange tijd bekend
om. Er is nu voornamelijk horeca in gevestigd.
Aan het eind glibbert Gerard het
hellende stuk plaveisel op dat ons terug brengt op de Hoogstraat, bij
de brug over het Smalweesp. Aan de overkant lonkt een cafeetje met de
naam 'Toeters en bellen'. Dat schrikt ons niet af, ik heb het koud
gekregen in mijn rolstoel en verlang naar een lekker warm bakkie
koffie...
Thuisgekomen ontdek ik dat een groot
deel van onze wandeling na te doen is via Googlemaps.
Type 'Weesp Hoogstraat' in en klik op de rode A die op de luchtfoto
van de stad verschijnt, vervolgens in het ballonnetje doorklikken op
de link 'Streetview'. Je start dan bij de brug naar Ossenmarkt. Het
is even goochelen voor je de besturing van het beeldscherm onder de
knie hebt, maar dan kun je virtueel langs de Vecht en door Weesp
wandelen !
Dit verhaal verscheen in 2009 in de Artishockberichten, verenigingsblad van culturele vereniging Artishock in Soest. Omstandigheden kunnen inmiddels veranderd zijn.
Tekening: Gerard Kuit
Foto's: Jan de Stripman
Bronnen:
Prof. J.A.de Rijk – Wandelingen door Gooi- en Eemland 1905;
Jac.P.Thijsse – De Vecht 1915; Monumenten in Nederland – Noord-Holland
2006
